Stara istina da život piše romane ni u naše doba ne gubi na vjerodostojnosti. Događaju se velike, lične drame, gubljenje iluzija, nesretne ljubavi, priče koje reziraju mračne sile iz pozadine, nenadoknadivi gubitci….ostajući uglavnom u području neizgovorenog. Sa pozornice postojanja nestaju dragi ljudi odnoseći svoju priču često i nesaslušanu.
Ove godine, tačnije 10. januara navršilo se punih šest od smrti Fadila Toskića, pjevača koji je obilježio jedan period, čije su pjesme tek nakon njegove smrti dobile mnoge nove poklonike. Gotovo da nema njegove pjesme a da je kolege nisu “presnimile” nakon 2006 godine, ali to je ipak posebna priča….
Ne estradnoj sceni pojavio se kasnih sedamdesetih godina u grupi “Ajani” da bi zatim prešao u “Tešku industriju”. Slijedi solistička karijera, a lansirli su ga festivali “Vaš šlager sezone” i “Opatija”.
Pjesme “Srećo moja”, “Amorova strijela”, “Puče grom u srcu mom”, “Cigo druže”, “Crno vino, plave oči”, “Hajde nevjero”, “Jasmina”, “Jedna jedina”, “Kad ostaneš jednom sama”, “Kao rose kap”, “Kapija”, “Mirišeš na divlje jagode”, “Sjetićeš se mene”, “Ej, draga draga”, “Ružo moja”, “Još sam tu”, “Zapalio sam plamen”, “Bagremi bijeli”…mnogima su i danas omiljene kojima se vraćaju u neka gotovo zaboravljena, bolja vremena…
Daleke 1978. godine na festivalu “Vaš šlager sezone” Toskić sa pjesmom “Zapalio sam plamen u srcu tvom” osvaja prvo mjesto publike ispred, tada, neprikosovenih Zdravka Čolića i grupe “Ambasadori”.
U svom frizerskom salonu u sarajevskom naselju Hrasno ugostio je gotovo sva imena estradne scene bivše Jugoslavije. Znali su estradnjaci doći iz Beograda da im Fadil “radi o glavi”, a nakon obavljenog posla slijedio je dernek u kafiću “Neptun”, Skenderiji, Fisu ili “Slozi”.
Odlazak u sarajevsku bolnicu “Podhrastovi” svi su shvatili ozbiljnije od njega. Do kraja nasmijan, spreman na šalu i na svoj i na račun onih koji su ga posjećivali, a bilo ih je puno.
Sarajevska raja je tog 10 januara 2006. godine ostala bez jednog od svojih kapitena. Nakon njega Sarajevo i danas ima “otvoreni prelom duše”, ostala je praznina, duboka, bez dna ali i pjesme koje je Fadil Toskić ostavio iza sebe. Trag koji se ne može izbrisati.
