Slobodan Domaćijović bio je pjevač, gitarista i autor tradicionalne vlaške pjesme. Na istoku Srbije su ga prozvali velikanom tog muzičkog pravca. Prednost mu je bila poznavanje vlaškog jezika, pa tako pravio prepjeve, ali i na vlastite stihove komponovao, svirao i pjevao. A pjevao je glasom kao rođenim isključivim za taj folk žanr. Bio najbolji od najboljih. Sa svojom pjesmom obišao je mnoge evropske zemlje.
Rano stao na scenu
Slobodan Domaćijević je rođen u Radnjevcu 1951. godine, Opština Negotin. Od osnovne škole pjevao je. Bio član lokalnog KUD-a, pa tako rano stao na scenu. Učio je svirati gitaru, što mu je takođe krenulo dobro. Na odsluženju vojnog roka upoznao je Ljubu Kešelja i Predraga Negovanovića. Ubrzo je postao i član njegovog orkestra koji je pratio velike jugoslovenske zvijezde folka: Safeta, Nedeljka, Tomu…
Sarađivao sa brojnim instrumentalistima vlaških melodija. Isto tako išao je po selima kako bi naučio nešto novo o tradiciji, muzici i uopšte kulturi Vlaha u Srbiji. U početku Slobodan je muzicirao zabavnu, starogradsku i narodnu muziku. A onda se preorjentirao na vlaški folklor. Prvi singl snimio je 1975. godine za PGPRTB „Šoferi“. Upoznao je harmonikaša Slobodana Božinovića i napravio orkestar sa njim. Sva važna i velika veselja oni su svirali. Za Beograd Disk 1976. godine počinje snimati ploče i kasete. A onda za zagrebačku izdavačku kuću Suzy izdao singlicu „Ne mogu da plačem“.
Beograd Disk je štampao njegov prvi album 1980. godine „Odabrani biseri vlaške muzike“ sa hitom “Tot am zis ma duk“ (Uvijek sam ti govorio otići ću). Godinu kasnije snima najprodavaniju „zlatnu“ ploču. Godine 1982. svostruki album koji se smatra najljepšom zaostavštinom tradicije Vlaha. Za Jugodisk 1984. izdaje album „Novi zlatni hitovi“. Na kaseti „Iljana, iljana“ nastao je istoimeni hit. Godine 1988. album „Večna krajina“, 1992. „Folk ekstra“, a onda snima singlove sa prelijepim pjesmama za poklonike tog muzičkog pravca. A i ne samo njih jer „Vlaški biseri“ su iznjedrili neprolazni hit „Staj, staj, nu pljuka“ (stani, stani, ne idi).
Više od 200 pjesama
Slobodan je snimio više od 200 pjesama. On je, zapravo, održao tradicionalnu kulturu i govor Vlaha istočne Srbije. Razbolio se 2015. godine od teške bolesti, a iste godine preminuo napustivši i majku i suprugu, sina i kćerku i unuke koji su nastavili njegovim stopama. Jer, on je iza sebe ostavio 12 albuma, veliki broj singlova, osam spotova i više od 30 dueta.
Nagrada za životno djelo
Udruženje „Georgina“ 2004. godine objavili su knjigu posvećenu Slobodanu Domaćijeviću. Izdavač „Ego kult“ 2018. godine odštampao je knjigu „Kad bih mogao vrijeme da zaustavim“ autorice Zdenke Tomić. Posthumno je nagrađen za životno djelo estradno-muzičkih umjetnika Srbije.
Zaštita manjina
Bio je aktivan i imao značajnu ulogu u zaštiti vlaške nacionalne manjine u Srbiji. Borio se za standardizaciju govora i vlaškog pisma.
Piše: Jasna DURIĆ
