Na današnji dan 1946. godine, rođen je Slobodan Bodo Kovačević, gitarist čuvene sarajevske pop grupe “Indexi”. Diplomirao je arhitekturu u Sarajevu, ali je pobijedila ljubav prema muzici. Godine 1978., zajedno s ostalim članovima “Indexa”, dobio je Šestoaprilsku nagradu Grada Sarajeva, a iste godine i nagradu Jugoslavenske radio-televizije za album “Modra rijeka” koji je proglašen albumom godine u Jugoslaviji. Nagradu “Davorin” za najboljeg instrumentalistu godine u Bosni i Hercegovini dobio je 2004.
Najslavije muzičke teme “Indexa” potpisao je upravo Bodo Kovačević samostalno (“Plima”, “Negdje na kraju u zatišju”, “Modra Rijeka”) ili u saradnji s Fadilom Redžićem (“Balada”, “Svijet u kome živim”). Radio je i za druge izvođače i različite projekte izvan pop muzike, napisavši više od 300 kompozicija. Između ostalog, svirao je gitare i učestvovao u aranžiranju prvog i jednog od najboljih, prema mnogima i najboljeg, albuma Josipe Lisac “Dnevnik jedne ljubavi” iz 1973. godine.
Kovačević je komponirao muzičke teme za ceremonije ZOI Sarajevo ’84, sarađivao je s Esadom Arnautalićem na njegovom projektu “Muzika raspoloženja”, napisao muziku za predstavu “Mandragola” Kamernog teatra 55 u Sarajevu i “Posljednja potraga za zlatom” Narodnog pozorišta Sarajevo, a u posljednje dvije godine života bio je muzički producent BH Eurosonga.
Nakon smrti Davorina Popovića, 2001. godine, posvetio se džez muzici i pridružio se ansamblu “Sinan Alimanović Quintet”, te svirao i u Plesnom orkestru JS BiH.
Preminuo je 22. marta 2004. godine u Sarajevu. U njegovu čast u sklopu dodjele muzičke nagrade “Davorin”, od 2006. godine se dodjeljuje i “Nagrada Bodo Kovačević” za gitaristu godine.
