Grupa „Makadam“ je prvi crnogorski pop-rok bend koji je snimio vlastiti album. Bili su sastavljeni od vrhunskih muzičara i muzičkih znalaca. Pa, kao takvi, „izgradili“ fuzije džeza i roka, funka i roka, a dosta kompozicija uz motive crnogorskog folka. Ostavili su značajan pečat na muzičkoj sceni bivše Jugoslavije. Njihov osnivač i lider Mirsad Serhatlić i danas slovi za jednog od najznačajnijih pop-rok kompozitora.
Poeme Oskara Daviča
„Makadam“ je osnovan 1978. godine u Titogradu, u republici bivše države Jugoslavije. Bend su činili frontmen Mirsad Serhatlić, solista, kompozitor i gitarista grupe, Savino Batanov klavijaturista, Miodrag Radonjić basista, bubnjar Josip Kestner i Zlatko Zakrajšek.
Svojih prvih deset kompozicija postavili su na album „Makadam“ koji je štampao PGPRTB. Neobičan nosač zvuka u to vrijeme sa tekstovima poeme Oskara Daviča. Poslije „Dana Yu rok muzike“ singlica u punk rok fazonu sa numerama „Zdravica“ koju su posvetili Titu i „Domovina moja mati“ posvećenu Titogradu. Sve se to dešavalo nakon manifestacije najboljih jugoslovenskih pop-rok grupa.
Na Opatijskom festivalu osvajaju srebrenu ploču nakon čega štampaju dvije singlice i LP „Balerina“ koju štampa „Sarajevodisk“. Naslovna numera postaje megahit. Postaju popularni kao jedini predstavnici tog muzičkog žanra sa crnogorskih prostora. Savino Batanov, drugi klavijaturista odlazi 1984. godine, a u grupu dolazi Eleonora Barudžija. Upravo ona na Yugoviziji pjeva Mirsadovu pjesmu „Talas ljubavi“ zauzevši peto mjesto. Ona kratko sarađuje s njima, kao i britanska pjevačica Hajzel En Pirs koja se predstavili na Yugoviziji sa pjesmom „Usne od nara“.
Nakon njenog odlaska iz „Makadama“ na njeno mjesto dolazi Sarajka Gordana Ivandić pravo iz „Mirzinog jata“. Za kratko vrijeme ona uživa ogromnu popularnost, a bend itekako skreće pozornost na sebe. Obogaćuju crnogorsku muzičku scenu hitovima „Da mi je znati“, „Stani zoro“, „Medene noći“, „Otvori prozor. Album koji štampa PGPRTB upravo je naslovljen sa numerom „Da mi je znati“. Sa pjesmom „Zrno prašine“ pobjeđuju na „Pjesmi Mediterana“. Kreću na turneje, realiziraju koncerte ali bivaju i gosti na koncertima „Srebrenih krila“, grupi „Septembar“, „Bijelom dugmetu“…
Festivalski nastupi
I festivalski nastupi u Sarajevu, Opatiji, Ljubljani, Beranama, Bijelom Polju, Budvi, Podgorici, Cetinju, Beogradu… Osvajaju nagrade, priznanja a onda sa početkom novog milenijuma na „Sunčanim skalama“ u Herceg Novom duet sa Tifom „Evo ima godina“ trijumfuju. Desio se ljetnji hit koji im je donio i „Prinčevu nagradu“ kao i Oskar popularnosti za najbolju pjesmu u Beogradu.
Nakon snimljene numere „Svijet iz kamena“ Gordana se vraća u Sarajevo, a njeno mjesto zauzima Sanja Živković. Upravo ona je ispjevala na Monteviziji pjesmu „Talija“. No, nedugo potom „Makadam“ prestaje sa radom. A zahvaljujući kompozitoru Mirsadu Serhatliću uz audio snimke oni su kontinuirano radili i na filmskoj i pozorišnoj muzici, oratorijima…
Oni kao bend više ne postoje, ali uspomena na prvu crnogorsku grupu muzičkih umjetnika koji su rasvjetlili polumrak pop-rok scene sa svojim pjesmama, ostala je bar za generacije njihova „Balerina“.
Povučeni i nenametljivi
Crnogorska pop-rok scena nije mogla u to vrijeme parirati ostatku jugoslovenske muzičke scene. Za razlog su navodili da su i previše povučeni i nenametljivi, a drugi da njihov rok nije nastao na anglosaksonskim korijenima. Jedino ju je BiH u bivšoj Jugoslaviji stavljala na isti tas sa muzičkim stvaralaštvom u toj republici. Tako je bar kazivao muzički kritičar, književnik i publicista Željko Milović.
Muzičko umijeće
Grupu „Makadam“ šira javnost je znala po „Balerini“. Ne i njihove ostale numere dalje od Crne Gore, ali kada su nakon Opatijskog festivala odsvirali 15-ominutnu džez rok dionicu svi prisutni su ostali bez daha. Nisu mogli povjerovati da može da zvuči tako besprijekorno, tačno i sa toliko muzičkog umijeća jedan bend.
Radne akcije
Nakon zemljotresa koji se 1979. godine desio u Crnoj Gori „Makadam“ je odrađivao koncerte za brigadire radnih akcija Titograda, Bara, Nikšića, Kotora… Bili su jednostavno nevjerovatni humanisti, kao što su bili i nevjerovatno dobri muzičari.
Piše: J. DURIĆ
